س : در نشريات منافقين خارج از كشور نوشته اند كه حضرتعالي فتوا داده ايد كه دختران محكوم به اعدام منافقين را قبل از اجراي حكم صيغه كنند و بعد حكم را در مورد آنان اجرا كنند، بفرماييد منشا اين نسبت دروغ چه بوده است ؟

ج : اين قضيه نظير آن قضيه است كه كسي در مقام داستان سرايي گفت : "امامزاده يعقوب را در شهر مصر در بالاي منار شغالي دريد"، يك شنونده به او گفت : "امامزاده نبوده پيغمبر زاده بوده، يعقوب نبوده يوسف بوده، مصر نبوده كنعان بوده، منار نبوده چاه بوده، شغال نبوده گرگ بوده و تازه اصل قضيه هم دروغ بوده !" حالا داستان از اين قرار است، تمام تلاش من بر اين بود كه زنان و دختران را اعدام نكنند، چون در آن وقت بسياري از كساني كه در ارتباط با مجاهدين خلق دستگير مي‎شدند دختر بودند و اينها را به عنوان محارب اعدام مي‎كردند; من يك روز به امام عرض كردم : "آقا همين طور كه در فتاواي فقها آمده كه مرتد زن اعدام نمي شود در مورد محارب هم بعضي از فقها گفته اند كه محارب زن نبايد اعدام شود و اين مساله در بين فقها خلافي است، بله اگر قاتل باشد حكم قاتل اعدام است چه مرد باشد و چه زن فرقي نمي كند; ولي در مورد غير قتل، در محارب و مرتد زن به اين شكل نيست، شما دستور بدهيد كه اين دختران را اعدام نكنند، اينها معمولا فريب خورده اند، يك اعلاميه به آنها داده اند خوانده اند، شعارهاي تندي ياد آنها داده اند و اينها هم كه اكثرا اهل تشخيص نيستند، تحت تاثير قرار گرفته اند، مدتي زندان به اينها بدهند بلكه متوجه اشتباهات خود بشوند و بعد آزاد شوند". امام فرمودند: "خوب به آقايان بگوييد دختران را اعدام نكنند". من هم از قول امام به مسئولين تشكيلات قضايي، به مسئولين اوين و جاهاي ديگر گفتم دختران منافقين را اعدام نكنيد، به قضات هم گفتم ديگر حق نداريد براي دختران حكم اعدام بنويسيد، اين حرفي بود كه من گفتم، بعد آمدند اين طرف و آن طرف اين طور وانمود كردند كه فلاني گفته دخترها را اعدام نكنيد اول آنها را صيغه كنيد بعد اعدام كنيد! در خارج از كشور هم منافقين اين را دست گرفته بودند، اصل جريان همين بود كه من عرض كردم .

ما تلاش داشتيم كه زنان و دختران غير از آنان كه مرتكب قتل شده اند اعدام

تاكيد بر پرهيز از اعدام زنان و دختران محارب